logo NL | ENG

 
 

INFO


Licht heeft altijd een belangrijke rol gespeeld in mijn werk. Waar ik licht in het begin vooral gebruikte om beweging te verbeelden, is mijn aandacht de laatste jaren meer en meer verschoven naar het fenomeen zelf. Door licht te verbergen of te laten bewegen is het mogelijk de kracht ervan zichtbaar te maken.
Ik werk ook vaak in relatie tot een specifieke omgeving en probeer daarbij de procesmatige elementen en de informatiedragende aspecten van een bestaande situatie op zo'n plek zichtbaar te maken. Licht, in de vorm van LED's, lampen, neon- en daglicht, blijkt daarvoor steeds opnieuw het juiste materiaal voor mij.
Het werken met licht is zo uitgegroeid tot een onderzoek naar zowel de eigen betekenis als de visuele mogelijkheden ervan. In het werk Possibility Plant druppelt het licht als het ware uit de stalen cilinderfabriek op de grond van de parkeergarage, als residu van een verborgen proces. In het werk Sjamaan, gemaakt voor de machinehal van DordtYart, wordt het binnenvallende daglicht gevangen in een object van gekleurd, gegoten glas. Het glas verandert mee met het licht dat door de ruimte beweegt, waardoor ook opeens de ruimtelijkheid van de hal meedoet.

Het uitgangspunt van mijn werk is bijna altijd de reëel gegeven omgeving, de mij ter beschikking gestelde of door mij gekozen ruimte. Daarbij gaat het mij erom een ‘beeld’ te laten ontstaan dat bepaalde aspecten of elementen van die omgeving zichtbaar maakt die anders onopgemerkt zouden blijven. Ik probeer door middel van meer of minder ingrijpende veranderingen en interventies het werk de ruimte te laten bezielen, waardoor de toeschouwer deze ruimte op een andere, nieuwe wijze kan ervaren.  
Het werk vertelt tegelijk echter ook altijd een eigen verhaal. Het is geen illustratie van de plek waar het zich bevindt, maar probeert de ervaring van die plek uit te breiden. Dat wil zeggen dat er een nieuwe situatie ontstaat terwijl de oude niet aan het zicht wordt onttrokken. Het werk is nooit overheersend en dwingend aanwezig, maar is een voorstel om naar de dingen te kunnen kijken- vaak aan een publiek waarvoor kunst geen vanzelfsprekendheid is.
 

 

Over Lokroep
“Het sterkste zijn de gekke kreten en de meer romantischer woorden, door hun scherpe contrasten met de functionele omgeving. Vos heeft enkel de basale technieken van lichtreclames gebruikt. Geen kleur, geen tierelantijnen, geen sjieke materialen. Ze heeft de kernbegrippen van dit gebied – eenvoud, functionaliteit, formaat – naar een hoger niveau getild, door ze vertalen in glamour, in kunst.”

Sandra Smets, Dagdroom in niemandsland, NRC Handelsblad, 2 juni 2006

 






© GINY VOS - . Alle rechten voorbehouden.